ตอนที่ 191 เจียงหวย ทำไมนายถึงได้เลวขนาดนี้!

เจียงหวยนอนหลับสบายตลอดทั้งคืน

ทั้งตัวเขาถูกกลิ่นนมคุ้นเคยห่อหุ้มไว้ ในอ้อมแขนยังนุ่มนิ่ม ราวกับมีหมอนหนุนเป็นเจ้าก้อนแป้งน้อยให้เขาซุกไซ้กอดได้ตามใจ สบายสุด ๆ

เที่ยงวันหนึ่งโมง เจียงหวยหิวจนตื่น

เขาลูบท้องลุกขึ้นยืน เหยียดขี้เกียจหนึ่งที ใช้มือยีผมหน้าม้าสองที สายตามองหาไปรอบ ๆ

ในลานเรือนของบ้านพักตากอากาศบนเขาอันกว้างใหญ่ กลับไม่มีใครสักคน เงียบเป็นพิเศษ

เจ้าหน้าที่นอกกล้องถือป้ายขึ้นมาป้ายหนึ่ง บนนั้นเขียนตัวใหญ่ว่า——

“อยู่ในภารกิจท้าทายเอาชีวิตรอด เสี่ยวเหมิงเหมิงออกไปหาเงินแล้ว”

ตัวอักษรสองสามตัวท้าย ๆ ราวกับเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา ลายมือหนักจนเหมือนจะแทงกระดาษให้ทะลุ