ตอนที่ 180 ลูกมนุษย์น่ากลัวสุด ๆ!!!

เสี่ยวเหมิงเหมิงดีใจสุด ๆ!

เธอแทบไม่เคยมีเพื่อนตัวน้อยที่ไปมาหาสู่กันถึงบ้าน นี่เป็นครั้งแรกที่มีเพื่อนตัวน้อยจะมาเป็นแขกที่บ้าน

ฟ้ายังไม่สว่าง เธอก็กลิ้งตัวลุกจากเตียง สวมรองเท้าแตะสตรอว์เบอร์รีคู่เล็ก ๆ วิ่งต๊อก ๆ ไปห้องพ่อ

ในห้องที่กว้างใหญ่และโล่งโถง ไม่มีของประดับเกินจำเป็น ภายใต้แสงสลัว มังกรร้ายสีดำมหึมาซุกหัวไว้ที่โคนปีก หลับตาพักผ่อนอยู่

แม้ว่าเผ่าพันธุ์ส่วนใหญ่จะมีรูปลักษณ์คล้ายมนุษย์ และในชีวิตประจำวันรูปลักษณ์คล้ายมนุษย์ก็สะดวกกว่า

แต่สิ่งที่ทุกคนรู้สึกสบายที่สุดก็ยังเป็นร่างสัตว์ดั้งเดิม

เจ้าก้อนแป้งน้อยยืนอยู่หน้ามังกรร้าย ตัวเล็กเหมือนมดตัวหนึ่ง

เธอเงยหัวน้อย ๆ เอามือทั้งสองวางข้างปากทำเป็นรูปกรวย “พ่อจ๋า พ่อตื่นได้แล้ว อย่านอนขี้เกียจเลย เหมิงเหมิงตื่นแล้วนะ”

เสียงนี้ทำให้เปลือกตามังกรร้ายขยับเพียงเล็กน้อย

ดังนั้น เจ้าก้อนแป้งน้อยจึงใช้ทั้งมือทั้งเท้า คว้าเครามังกรของพ่อ ไต่ขึ้นไปพร้อมเสียงฮึบ ๆ เหมือนเล่นชิงช้า