ตอนที่ 144 มาเพราะถวนจื่อ สู้เพื่อถวนจื่อ!

“เป็นคุณน้า เป็นคุณน้า!”

คนนั้นเงยหน้าขึ้น เผยใบหน้าที่แม้แต่ความพินาศก็ยังคุ้นตา

เจ้าก้อนแป้งน้อยกลับสายตาดี มองแวบเดียวก็จำได้

คนนั้นไม่ใช่ใครอื่น คือแม่ชีที่ตายในมือชีหลิวอิ๋ง และเคยถูกต้นไม้แห่งชีวิตเข้าสิง

ถวนจื่อกำปกเสื้อพ่อไว้ข้างหนึ่ง โบกมืออีกข้าง “คุณน้า เหมิงเหมิงอยู่ตรงนี้ ตรงนี้”

ความพินาศขมวดคิ้ว “เจ้าตัวน้อย เธอไม่ใช่แม่ชี”

เจ้าก้อนแป้งน้อยมองพ่อ แล้วมองแม่ชี เธอไม่ค่อยเข้าใจ

ทันใดนั้น แม่ชีลืมตาพรวด เขี้ยวยาวและแหลม ใบหน้าเต็มไปด้วยจุดเลือดคั่งตามศพ นิ้วทั้งสิบกลายเป็นกรงเล็บ ตะปบเข้าหาความพินาศ

ความพินาศเอี้ยวตัวหลบ ใช้สันเคียวฟาดลงบนหลังแม่ชี ส่งเธอกระเด็นออกไปไกลสองเมตร