ตอนที่ 132 ลูกรักของฉัน ทวยเทพหนึ่งเดียวในโลก

“ไสหัวออกมาให้ฉัน!”

ประโยคที่ไม่มีปี่มีขลุ่ยประโยคเดียว ทำให้ต้นไม้ทั้งต้นสั่นไหวอย่างบ้าคลั่งทันที ราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกยั่วยุ

ดวงตาสีแปลกแตกต่างกันสองข้างคู่นั้น แวบผ่านความดูแคลนเย่อหยิ่ง

พินาศไม่พูดพร่ำทำเพลง ตรง ๆ ปล่อยไอพิษแห่งความพินาศทั้งหมดเทลงไปในลำต้น

ไอพิษคมกริบ มาพร้อมค่าสถานะแห่งความพินาศที่ไม่มีใครเทียบได้ ไม่มีสิ่งใดต้านทานได้ ไม่มีสิ่งใดไม่ถูกทำลาย

เพียงชั่วขณะ ลำต้นมหึมาก็แตกเป็นรอยร้าวลายตาข่ายไปทั้งต้น รอยร้าวเหล่านั้นแผ่จากโคนต้นไปจนถึงยอด ราวกับแก้วที่ถูกกระแทกจนแตก

“ครืน” เสียงดังสนั่น

ต้นไม้ใหญ่ระเบิดดังสนั่น แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เศษกิ่งเศษใบปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า

ใบไม้ร่วงนับไม่ถ้วนปลิวสวยงาม สีเขียวชอุ่มงอกงาม ราวกับสายฝนใบไม้ครั้งใหญ่