กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เธออยากมีแสงสว่างหรือไม่?”
เสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยการล่อลวงและยุยง ดังขึ้นข้างหูเด็กหนุ่ม
เด็กหนุ่มไม่หวั่นไหว มันราวกับไม่ได้ยิน ยกเท้าก้าวเข้าไปในห้อง 501 ที่ถูกทิ้งร้าง
หมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้ ตั้งอยู่ในหมู่บ้านในเมืองกลางเขตเมือง ถูกทิ้งร้างเมื่อสามปีก่อน บนผนังด้านนอกมีวงกลมล้อมตัวอักษร “รื้อ” ขนาดใหญ่ ปกติมีคนมาไม่บ่อย
ที่นี่คือที่ที่เด็กหนุ่มเคยใช้ชีวิตอยู่ และเป็นบ้านในอดีตของเขา
เฟอร์นิเจอร์เก่าผุพัง โซฟาราคาถูกที่สกปรกจนมองไม่เห็นสี โต๊ะน้ำชาที่ขาดขาและตะแคงอยู่
เดินเข้าไปข้างใน ก็คือห้องเพียงห้องเดียว
บนบานประตู ยังติดภาพวาดเด็กด้วยสีเทียนที่สีซีดจาง
มองไม่เห็นสีแล้ว ราวกับขยะที่ถูกคนลืมเลือน ถูกทิ้งไว้ตรงนั้นอย่างไม่ใส่ใจ