ตอนที่ 82 ทั้งหมดเป็นสมบัติของเหมิง

ตรอกประตูหลังมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเมืองจักรพรรดิ

วัยรุ่นตัวสูงสี่ห้าคนที่ย้อมผมสีแปลก ๆ ยืนคาบบุหรี่อย่างไม่สนใจใคร ส่งเสียงหวีดหวิวใส่คนที่อยู่ห่างออกไปสองเมตรอย่างกะล่อน

คนผู้นั้นสวมผ้าคลุมมีฮู้ดสีขาว รูปร่างบอบบาง ลมหนาวพัดโหม กระพือชายผ้าคลุม เผยให้เห็นผมยาวสีน้ำตาลดัดลอนเป็นลอนใหญ่เล็กน้อย

นั่นคือผู้หญิง!

วัยรุ่นผมเหลืองสบตากับอีกคนที่เป็นเจ้าคิ้วแหว่ง

สองคนนี้อายุราวสิบเจ็ดถึงสิบแปดปี ระหว่างคิ้วและอากัปกิริยาอยู่กึ่งกลางระหว่างวัยรุ่นกับหนุ่มสาว

เจ้าผมเหลืองใช้นิ้วโป้งถูมุมปาก “จุ๊ ๆ ห้องไหนเนี่ย? มาคนเดียวหาไอ้พี่น้องสี่คนของพวกเราเนี่ยนะ?”

เจ้าคิ้วแหว่งหัวเราะแฮะ ๆ สองที “ไม่แน่ พวกนั้นอาจชอบเกมกีฬาที่เล่นกันหลายคนก็ได้”

พอพูดแบบนี้ ทั้งสี่คนก็หัวเราะร่าอย่างลามกพร้อมกัน

ชายผ้าคลุมปลิวขึ้น ปลายผมยาวสะบัดเบา ๆ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของผู้หญิงที่คลับคล้ายคลับคลาค่อย ๆ ฟุ้งกระจาย ยั่วมโนจิตผู้คน