กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ร่างสูงเพรียวยืนอยู่ตรงจุดที่แสงสวนมา
เบื้องหลังคือแสงตอนเย็นสีทองอร่ามแสบตา แต่เบื้องหน้าคือเฮยอั้นราวห้วงลึก
ไม่มีใครมองเห็นใบหน้าของผู้มาใหม่ได้ ชัดได้เพียงจากน้ำเสียงเย็นเยียบที่เผยความดุร้ายมหาศาลราวสัตว์ป่า
“เฉินต้า แกอยากตายแบบไหน”
เพียงไม่กี่คำก็ทำให้เฉินต้าสะดุ้งเฮือก ถึงกับหมดสมรรถภาพทันที
ผู้หญิงใต้ร่างเขาร้องกรี๊ด ดีดผ้าห่มมาปิดร่างกายอย่างตื่นตระหนก
เฉินต้าตั้งสติได้ ก็ได้กลิ่นดอกไม้หวานคลุ้ง
ในใจเขาขวัญเสีย แต่สีหน้ากลับแข็งกร้าวกลบความขลาด “ไอ้ลูกเต่ามาจากไหน ไม่รู้หรือว่าปู่ของแกกำลังทำธุระอยู่ ไสหัวออกไปซะ”
ผู้มาใหม่ก้าวเข้ามา กลิ่นดอกไม้ยิ่งเข้มข้น
เฉินต้าใจเด็ด กระโดดลงจากเต้งพุ่งขึ้นจะต่อยคน