ตอนที่ 40 เราตีระบบตัวร้ายให้ร้องไห้ก่อน

ราวกับอัสนีสะท้านฟ้ากลางที่ราบโล่ง และเหมือนฟ้าผ่าเปรี้ยงในวันฟ้าใส

ไป๋ซูแข็งทื่ออยู่กับที่ ราวกับรูปปั้นไม้

เขาจ้องฉินเฟิงเขม็ง ราวกับจ้องศัตรูผู้มีเวรกรรมลึกถึงกระดูก

ฉินเฟิงมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?

ฉินเฟิงไม่มีสิทธิ์มาอยู่ที่นี่!

เขากำหมัดแน่น เล็บจิกฝ่ามือจนเลือดออก ก็ยังไม่รู้สึก

ฉินเฟิงไม่ได้ออกมาคนเดียว ในอ้อมแขนเขายังอุ้มเจ้าก้อนแป้งน้อยอยู่

สองพ่อลูกใส่ชุดพ่อลูกโทนเดียวกัน ฉินเฟิงใส่สูทสีน้ำเงินเข้ม ส่วนถวนจื่อใส่กระโปรงจีบสีน้ำเงินเข้ม

บนกระโปรงตัวน้อยยังติดเข็มกลัดแครอทกับกระต่ายน้อยที่เปล่งประกาย น่ารักน่าเอ็นดูมาก

ทั้งใหญ่ทั้งเล็กหน้าตาดีมาก อีกทั้งคิ้วและท่าทีของเจ้าก้อนแป้งน้อยเหมือนฉินเฟิงราวกับพิมพ์เดียวกัน