ตอนที่ 34 หาเรื่องลูกสาวฉัน ไม่คุกเข่าก็ตาย

“ลาลาลาลา ลาลาลาลา พ่อพาเหมิงเหมิงไปเดินเที่ยวลาลาลาลา”

เจ้าก้อนแป้งน้อยนั่งอยู่เบาะหลัง โยกขาสั้น ๆ พลางฮัมเพลงที่ตัวเองแต่ง

เธอดีใจสุด ๆ หมอบอยู่ข้างหน้าต่าง โบกมือให้นกน้อยที่บินผ่านข้างนอก

“ลาลาลาลาลา ของหอมที่พ่อทำให้เหมิงเหมิง หอมที่สุดเลยลาลาลาลา”

เธอส่ายหัวน้อย ๆ ผมบางนุ่มถูกมัดเป็นมวยสองมวย ที่มวยผมมีกระดิ่งเล็กห้อยอยู่

กระดิ่งนั้นเป็นดีไซน์ฉลุกลวง ฉินเฟิงใส่เม็ดเครื่องหอมที่เหมาะกับถวนจื่อไว้ข้างใน

ดังนั้นบนตัวถวนจื่อตอนนี้ นอกจากกลิ่นนมแล้ว ยังมีกลิ่นดอกไม้หอมอ่อน ๆ สดชื่นไม่เลี่ยนเจืออยู่

เจ้าก้อนแป้งน้อยปลื้มใจมาก เป็นระยะ ๆ ก็ยกมือขึ้นลูบ

นอกจากนั้น ข้างหูน้อยของเธอยังติดดอกไม้ขนาดเท่าลำไยไว้ดอกหนึ่ง