ตอนที่ 10 พ่อของฉันเป็นเทวทูต!

สือเจียนย้อนกลับไปสองนาทีก่อน ตอนที่ผู้ชายคนนั้นหว่านล้อมให้ถวนจื่อถอดกระโปรงตัวน้อยออก

เสียงอีกเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นตรงในหูของถวนจื่อ—

“ลูกรัก ได้ยินพ่อพูดไหม?”

ถวนจื่อเกือบร้องออกมา โชคดีที่ฟู่ฉือเข้าใจถวนจื่อมาก จึงรีบพูดขึ้นทันที “ลูกรัก เงียบ ๆ นะ อย่าส่งเสียงให้ใครรู้ได้ไหม?”

ถวนจื่ออยากตอบพ่อ แต่พ่อพูดไม่เหมือนคุณอากระต่าย เธอคิดในใจ พ่อก็ไม่ได้ยิน

เสียงแหบต่ำของฟู่ฉือดังต่อมา “ลูกรักอย่าร้องไห้นะ ร้องไห้จนจมูกแดงก็ไม่ใช่องค์หญิงน้อยแล้ว”

บนทางด่วนรอบเมืองด้านนอก อัศวินที่สูงเท่าถังขยะเชื่อมต่อระบบขับขี่ไร้คนขับ ขับรถจนแทบเหาะ

ผู้อาวุโสเฉินที่ไล่ตามมาข้างหลัง ยังไงก็ไล่ไม่ทัน