บทที่ 41: ร้านค้าว่างเปล่า

บทที่ 41: ร้านค้าว่างเปล่า

"ช่วงนี้อย่าแสดงพิรุธใดๆ ออกมา ให้ความร่วมมือกับการสืบสวนของทางการไปก่อน แล้วอีกไม่นานเจ้าจะได้รับข่าวสารเรื่องการช่วยเหลือ "ส่วนเรื่องของนักบุญ..."

วิญญาณร้ายที่ถูกมิสเตอร์ซีบงการเพิ่งเอ่ยได้เพียงครึ่งเดียว บานประตูห้องสอบสวนพลันเปิดผางออกอย่างกะทันหัน!

โรเจอร์ที่กำลังตั้งใจฟังอีกฝ่ายอยู่นั้นสะดุ้งเล็กน้อยกับการเปิดประตูอย่างกะทันหัน แต่เขาก็ไม่ได้ขยับเขยื้อนเกินความจำเป็น เพียงหันศีรษะไปมองเดลี่ ไคล์ และฟรายที่ยืนอยู่ตรงประตู แววตาเต็มไปด้วยความงุนงงสับสน

เดลี่ไม่เอ่ยสิ่งใด เธอเดินตรงดิ่งไปยังมุมห้องที่วิญญาณหญิงสาวเคยปรากฏตัวขึ้นเมื่อครู่ ทว่าบัดนี้กลับว่างเปล่า ราวกับมิสเตอร์ซีสัมผัสได้ถึงการมาของใครบางคน จึงสั่งให้วิญญาณตนนั้นสลายตัวไปล่วงหน้า

ส่วนฟรายเหลือบมองใบหน้าที่ซีดเซียวเล็กน้อยของโรเจอร์ ก่อนจะให้ไคล์ใช้ฝ่ามืออันอบอุ่นลูบใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างชำนาญ

หลังจากทำเช่นนั้น สีหน้าของโรเจอร์ก็กลับมามีเลือดฝาดอีกครั้ง ดูราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน

'สภาพร่างกายของเราเปลี่ยนไป... เหมือนคลื่นความถี่วิทยุถูกปรับเปลี่ยน'

โรเจอร์ตระหนักถึงสิ่งนี้และลอบคิดในใจ

ความรู้สึกของการเปลี่ยนผ่านนี้แผ่วเบายิ่งนัก ทว่ากลับมีอยู่จริง