เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 151 ความมัวเมาในกามารมณ์
“ทำไมคุณไม่กินล่ะ?” อวี๋ฮวาถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเสี่ยวหยาถือเนื้อปลาชิ้นใหญ่ไว้ในมือ
“ไม่ใช่ว่าคุณบอกเหรอว่าเนื้อปลานี้กินแล้วมีประโยชน์มากมายน่ะ? ให้คุณกินเถอะ คุณกินเยอะๆ หน่อย!” เสี่ยวหยาเบิกตากลมโตมองอวี๋ฮวาด้วยรอยยิ้ม
“คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย รีบกินเร็วเข้า นี่มันสำคัญมากนะ ร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้นจะช่วยรักษาชีวิตไว้ได้ในยามคับขัน ดูคุณสิช่วงนี้ผอมลงตั้งเยอะ ไม่เห็นจะใหญ่เหมือนเมื่อก่อนเลย!”
“พูดอะไรของคุณเนี่ย! ข้างนอกมีคนตั้งเยอะแยะ....”
ความห่วงใยของอวี๋ฮวาทำให้หัวใจของเธอพองโต เธอหยิบเนื้อปลาขึ้นมากัดหนึ่งคำ
“ว้าว! อร่อยจริงๆ ด้วย!”
เสี่ยวหยาที่กัดเข้าไปคำหนึ่งสัมผัสได้ถึงรสชาติอันโอชะจนหยุดไม่ได้ทันที
อวี๋ฮวาแบ่งส่วนที่เหลือไว้ให้เสี่ยวหยามากพอสมควร แต่แม่สาวคนนี้กระเพาะเล็กมาก กินได้ไม่เท่าหลิ่วปิงปิง เนื้อปลาในจานยังเหลืออีกครึ่งหนึ่งเธอก็กินจนอิ่มแปล้แล้ว