เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 134 หอสมุด
ก่อนยุคปลายโลกจูฝูต้งเป็นตำรวจ เขามีระเบียบข้อบังคับคอยควบคุมอยู่ แม้จะจับกุมคนเหล่านี้ได้ เขาก็ไม่สามารถกระทำการรุนแรงเกินกว่าเหตุได้
ทุกครั้งที่มีคนเห็นขอทานพิการตามท้องถนน ในใจย่อมมีเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นมา นั่นคือเหตุใดพวกค้ามนุษย์จึงอุกฉกรรจ์ถึงเพียงนี้?
พวกเขาลากคนพิการเหล่านี้ไปขอทานทั่วประเทศโดยไม่คิดจะจัดการเลยหรือ?
ที่จริงแล้วนี่ไม่ใช่ว่าตำรวจไม่อยากจัดการ แต่เป็นเพราะมีใจแต่ไร้กำลัง
ประการแรก คนพิการเหล่านี้แม้แต่ชีวิตความเป็นอยู่ขั้นพื้นฐานยังไม่สามารถดูแลตัวเองได้ ในแง่ของการจัดการนี่จึงเป็นปัญหาที่น่าปวดหัวเป็นอย่างยิ่ง
สถานสงเคราะห์ไม่มีทางรับไว้แน่
จะให้พาพวกเขาทั้งหมดกลับไปเลี้ยงดูที่สถานีตำรวจอย่างนั้นหรือ?
ส่วนพวกอาชญากร ไม่ว่าจะกวาดล้างเครือข่ายอาชญากรรมอันกว้างใหญ่สักเพียงใด ก็เปรียบเสมือนไฟป่าที่เผาไม่หมด ลมพัดมาก็ผลิใบขึ้นใหม่