กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 29 เฮลิคอปเตอร์
ในเวลาที่คนเรามีสมาธิจดจ่อและตึงเครียด มักจะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะพักผ่อนไปยี่สิบนาทีแล้ว แต่ทุกคนกลับรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปแค่สองนาทีเท่านั้น
หลังจากเสี่ยวหยาทราบข่าวว่านักศึกษาสาวคนนั้นวิ่งพลัดหลงไป ใจของเธอก็รู้สึกเศร้าหมองขึ้นมาทันที ความหมายของคำว่าพลัดหลงนั้นไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ชัดเจนกว่านี้อีกแล้ว
เด็กสาวคนนั้นเป็นคนที่ใสซื่อมาก เสี่ยวหยายังจำได้ว่าตอนที่เธอยื่นขนมปังให้ อีกฝ่ายยังหน้าแดงและโบกมือปฏิเสธ
ในยามที่ทุกคนรับอาหารจากเธออย่างเป็นเรื่องปกติ เด็กสาวที่ใสซื่อและขี้อายเช่นนั้นกลับทิ้งความประทับใจไว้อย่างลึกซึ้ง