กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 พ่น
“แอ๊กม่าเอ๊ย..อ๊วก...ฮรอกอ๊วก!”
กลิ่นคาวเน่าเหม็นนั้นเหมือนกับซากงูเน่าตายมาเป็นสัปดาห์แล้ว อวี๋ฮวาขยวดใบหน้ายู่ยี่เข้าหากัน สีหน้าสื่ออารมณ์สุดขีด
เขารีบใช้เท้าถีบศพมีชีวิตอีกตัวที่เข้ามาใกล้จนกระเด็น ใช้มือกระชากขวานออกแต่พบว่ามันติดแน่นดึงไม่ออก จึงตัดสินใจปล่อยมือไม่เอาแล้ว
พอปล่อยมือจากขวาน เขาก็เอื้อมมือหมายจะเช็ดคราบโสโครกชวนคลื่นไส้บนใบหน้าออก ใช้สองมือละเลงปัดป่ายไปมั่ว ผลปรากฏว่านอกจากจะเช็ดออกได้ไม่เท่าไหร่แล้ว กลับยิ่งละเลงจนเนียนเสมอกันราวกับกำลังพอกหน้า...
กลิ่นเหม็นที่ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นพุ่งเข้ากระตุ้นโพรงจมูกของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า!
“อ๊วก~”