กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไก่อ้วนตัวนี้หอมสู้พวกเราได้หรือ?
ในที่สุดหลินเสวียนก็ได้นั่งบนหลังเจ้านกชิงตัวน้อยสมใจ
“ความเร็วไม่เลวเลยนี่!” นางทั้งแปลกใจทั้งดีใจ ตั้งแต่ทะลุเข้ามาในนิยาย นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้สัมผัสความรู้สึกของการมีพาหนะเป็นของตัวเอง
มาครั้งนี้ไม่เสียเที่ยวจริง ๆ
หูชีเยว่กระซิบบอกนางว่า “ยังมีตัวที่บินเร็วกว่านี้อีกนะ เพียงแต่ท่านพี่ชอบเสี่ยวชิงเป็นพิเศษ เลยไม่ให้พวกนั้นออกมาเท่านั้นเอง”
เสี่ยวชิงเป็นชื่อของนกเสวียน
ชื่อนี้เหมาะกับมันดีเหมือนกัน เพราะขนทั่วตัวของนกเสวียนเป็นสีเขียวอมฟ้า แม้แต่รูม่านตาก็เป็นสีเดียวกัน ไม่มีสีอื่นปนอยู่เลย