เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาเป็นผู้ชาย และชอบผู้ชายด้วยกัน
“จะคุกเข่าทำไม?” สายตาของเชียนซื่อเย่ดูเย็นเยียบจนน่ากลัว
“เฮอะ ๆ ไม่มีอะไรหรอก” หูชีเยว่หัวเราะแห้ง ๆ
กลัวว่านางจะพูดมากไปกว่านี้ เชียนซื่อเย่เลยขู่ขึ้นว่า “ข้าแนะนำให้เจ้าหุบปาก ถ้ายังพูดไร้สาระอีกแม้แต่คำเดียว เจ้าก็อยู่ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสุขสบายในแดนปีศาจไปเลยแล้วกัน”
จะพูดอะไรนักหนา
นางเป็นพวกที่ถ้าไม่ได้พูดสักพักก็อยู่ไม่สุข นิสัยเสียที่แก้ไม่หายแบบนี้ ถึงเวลาต้องหาสามีให้นางสักคนแล้ว
“ข้าหุบปากก็ได้” คราวนี้นางกลัวจริง ๆ แล้ว
หลินเสวียนนึกถึงอาจารย์อันธพาลกับศิษย์พี่โก่วเซิ่งจื่อที่อยู่ในแดนมาร พอรู้ว่านางหายตัวไป พวกนั้นคงพลิกสำนักหากันจนวุ่นวายแน่
ต้องรีบกลับไปเดี๋ยวนี้
“เจ้าช่วยไปพูดกับบิดาของเจ้าให้หน่อยได้ไหม ว่าข้าอยากกลับแล้ว”