กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดูสิ สองคนนั้นเหมาะกันดีนะ
เจียงเหนียนมองลูกประคำแล้วอดหัวเราะไม่ได้ “ว่าแล้วเชียว ไม่มีอะไรหลุดรอดสายตาเสี่ยวหว่านไปได้”
เขาคิดว่าความลับนี้คงไม่มีใครจับได้
ถ้าอย่างนั้นเขาก็จะได้อยู่ข้างกายเสี่ยวหว่านอย่างไม่ต้องเกรงใจใคร
“เสี่ยวหว่านรู้ได้ยังไง?”
“ง่ายมาก” หลินเสวียนไม่ได้ปิดบัง เล่าให้ฟังตรง ๆ “ก็ครั้งที่อยู่ต่างโลกนั่นไง ตอนนั้นเจ้าทำเหมือนบังเอิญกลับมา”
“แต่จริง ๆ วางแผนไว้นานแล้ว”
เจียงเหนียนเถียงไม่ออก เพราะไม่มีเหตุผลอะไรจะโต้คำพูดของนาง
“ข้าเดาถูกไหม?” หลินเสวียนถามเหมือนกำลังรอฟังอะไรบางอย่าง