กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่ได้ขโมยสักหน่อย ข้าเอามาอย่างเปิดเผย
“เจ้าจะอะไรนักหนา” เห็นเขาอิดออดไม่เลิก หลินเสวียนก็เบียดเขาไปข้าง ๆ “รีบจับเร็วเข้า เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้าจะยุ่ง”
ปลาของมู่จื่อเฉินนี่โชคดีจริง ๆ ที่ได้เจอนาง
“...อ้อ” เสิ่นฉางอันกลืนคำพูดที่เกือบหลุดปากลงคอไป
ทั้งสองกำลังจับปลากันอยู่ กงจื่อซื่อก็วิ่งหอบหม้อเหล็กใบใหญ่ที่ไม่รู้ว่าขโมยมาจากไหนเข้ามา พลางตะโกนไปด้วย
“รีบหนีเร็ว มีคนมาแล้ว!”
“ใครมา?” หลินเสวียนกับเสิ่นฉางอันยังงงเป็นไก่ตาแตก
ขอแค่อย่าเป็นมู่จื่อเฉินก็พอ
กงจื่อซื่อมีสีหน้าหวาดผวา หอบหายใจพลางเร่ง “อย่าเพิ่งถามเลย พวกนั้นตามมาทันแล้ว ถ้าไม่ไปตอนนี้ก็หนีไม่พ้นแล้ว!”