กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หรือเจ้ากำลังยอมรับอ้อม ๆ ว่าเจ้าใช้การไม่ได้?
เช้าวันต่อมา
กู้หยุนถิงนอนหลับอย่างสบายอารมณ์มาก เขาพลิกตัวหวังจะคว้าตัวคนรักมาไว้ในอ้อมกอด แต่ทันทีที่มือสัมผัสโดนตัวคนข้าง ๆ
เขาก็ลุกพรวดขึ้นจากเตียง สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้อง “ใคร!”
หลินเสวียนมักจะมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ติดตัวเสมอ ไม่ต้องเข้าใกล้ก็ได้กลิ่น แต่กลิ่นที่อบอวลอยู่บนเตียงตอนนี้เป็นกลิ่นที่เขาไม่คุ้นเคยเลยสักนิด
ไป๋หลงที่กำลังหลับสนิทถูกเสียงตะโกนของเขาปลุกจนร่วงลงจากเตียง
“ใครเนี่ย! เช้า ๆ จะแหกปากหาอะไรนักหนา”
เขาสบตากับกู้หยุนถิงที่ทำหน้ายักษ์เข้าพอดี ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากันนิ่ง ก่อนที่ไป๋หลงจะสังเกตเห็นว่าเสื้อผ้าของตัวเองหลุดลุ่ยไปหมด