กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้หยุนถิง เรามาตัดขาดกันเถอะ
“อาเชียน แย่แล้ว!” จวงสือหมิงวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาไป๋เส่าเชียน พร้อมกับเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่หลินเสวียนถูกลักพาตัวไป
เซิ่งเซี่ยนกลับมาทำหน้ากวนประสาทเหมือนเคย
“นางก็ไม่ได้ถูกลักพาตัวเป็นครั้งแรกนี่ มีอะไรให้ต้องตื่นเต้นกัน”
จวงสือหมิงไม่แม้แต่จะปรายตามองเขา พูดด้วยความกังวลเล็กน้อยว่า “ไอ้คนที่พาตัวอาเสวียนไปนั่นดูไม่ธรรมดาเลย กันไว้ดีกว่าแก้”
เผื่อว่าจะเป็นพวกศัตรูคู่อาฆาตที่มาตามล้างแค้น
เวลาก็ล่วงเลยมานานขนาดนี้แล้ว ขืนชักช้าเกรงว่าจะไม่เหลือแม้แต่กระดูก
“ไม่รอช้าแล้ว เราไปตามหากันเถอะ” ไป๋เส่าเชียนสังเกตเห็นชู่หรงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ จึงถามขึ้น “นี่ใครหรือ?”
จวงสือหมิงจ้องอีกฝ่ายด้วยสายตาไม่เป็นมิตร “พวกเดียวกันกับคนร้ายนั่นแหละ”