เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คุณชายมีโถฉี่นะ เอาไปไหมล่ะ?
“เจ้าจะมาเสียใจอะไรตอนนี้? เจ้าชอบทำเรื่องแบบนี้ที่สุดไม่ใช่หรือไง?” หลินเสวียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เขาอาศัยพลังที่เหนือกว่านาง กดนางไว้จนขยับไปไหนไม่ได้
ตอนนี้ยังเข้าข้างคนนอก ไม่ช่วยคนกันเองอีก
“……” หนานซ่างจิ่นรู้ตัวว่าเรื่องนี้ตัวเองก็ผิด จึงเลือกที่จะเงียบ
สุดท้ายทั้งคู่ก็แยกกันไปด้วยความไม่พอใจ
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น มู่จื่อเฉินมีธุระจึงเรียกนางไปพบ หลินเสวียนเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเขาเรียกไปเรื่องอะไร การที่อาจารย์ของนางปรากฏตัวเมื่อวาน
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน
เขาคงรับปากมู่จื่อเฉินบางอย่างไว้ พอดีกับตอนที่พวกนางกำลังจะทะเลาะกัน อาจารย์เลยกลับไปมือเปล่า สุดท้ายมู่จื่อเฉินจึงต้องมาขอร้องนางด้วยตัวเอง
ทันทีที่นางเดินเข้าไป กู้ยวนก็ลุกพรวดขึ้นมา