กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจอคนพูดภาษาคน เจอผีพูดภาษาผี
สีหน้าหนิงซื่อเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา เขาจะเข้าไปเถียงกับอีกฝ่าย
แต่หลินเสวียนห้ามไว้ก่อน นางยิ้มตาหยี “เจ้าสำนักกู้คงจำผิดแล้ว ที่จริงตอนนั้นคนที่ข้าอยากบอกรักคืออาจารย์ต่างหาก”
“แต่ท่านดันยื่นหน้าใหญ่ ๆ นั่นมาบังคนที่ข้าจะบอกรักพอดี”
“เจ้าว่าอะไรนะ?” กู้ยวนหน้าดำทะมึนเหมือนหมึกจีน
“เจ้าสำนักกู้เข้าใจผิดแล้ว” มู่จื่อเฉินหลุดหัวเราะ “อย่าคิดว่าผู้หญิงมองท่านแล้วจะแปลว่านางกำลังยั่วหรือบอกรักท่านสิ”
คนอะไรจะหน้าหนาขนาดนี้?
หน้าตาอย่างกับผีเฝ้าประตูนรกแบบเขา จะมีใครมาบอกรักด้วยหรือ?
กู้ยวนไม่พูดอะไร เขาจ้องหลินเสวียนไม่วางตา แววตาหม่นลงวูบหนึ่ง ไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่