กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท้ายที่สุดแล้วก็คือความผิดพลาดที่มอบใจให้ผิดคน
“ใช่หรือเปล่า?” หลินเสวียนพยายามหาเบาะแสจากสีหน้าของเขา แต่น่าเสียดายที่ฟ้าไม่เป็นใจ เขาเก็บอาการได้มิดชิดเกินไป
จนแทบจะเรียกได้ว่าไร้ช่องโหว่
เจียงเหนียนรู้สึกตะลึงไปชั่วครู่ แต่ภายนอกยังคงนิ่งเฉย “หานเจียงชวนคือใคร? ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร”
เขาเลือกที่จะปฏิเสธลูกเดียว
“...” พอได้คำตอบปฏิเสธ นางก็เริ่มสงสัยในการตัดสินใจของตัวเอง
หรือว่าไม่ใช่จริง ๆ?
ในเมื่อไม่ใช่ หลินเสวียนก็เตรียมจะกลับ แต่ในจังหวะที่เจียงเหนียนกำลังถอนหายใจอย่างโล่งอก นางกลับแอบยกยิ้มมุมปากในมุมที่ไม่มีใครมองเห็น
นางหันหลังให้เขาแล้วเอ่ยขึ้นเบา ๆ ว่า “เสี่ยวชวน”