กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าพูดจาสองแง่สองง่าม ระวังโลงศพจะสะท้อนแสงใส่หน้า
“นี่เจ้าว่างนักหรือไง ถึงได้คอยมานั่งดูว่าข้าไปหว่านเสน่ห์ใส่ผู้ชายกี่คน?” หลินเสวียนนึกอยากจะผ่าหัวเขาออกมาดูนักว่าข้างในนั้นมีอะไรกันแน่
แค่พูดคุยด้วยไม่กี่คำน่ะเหรอที่เขาเรียกว่าหว่านเสน่ห์? ถ้าอย่างนั้นนางคงหว่านเสน่ห์ใส่คนมาแล้วนับไม่ถ้วน
ถ้าเขาอยากจะนับ ก็เชิญนับไปเถอะ
“รีบไปแดนต้องห้ามซะ” หนานซ่างจิ่นช่วงนี้เข้าวัยทอง เดี๋ยว ๆ ก็ทำหน้าเย็นชาใส่นาง “เจ้าเสียเวลาไปทั้งเช้าแล้วนะ”
เวลาแค่สองวันไม่เพียงพอให้เขาจัดการเรื่องต่าง ๆ เลย
“จู่ ๆ ข้าก็ไม่อยากไปแล้ว” หลินเสวียนเปลี่ยนใจกะทันหัน
ใครจะไปรู้ว่ามีหลุมพรางอะไรรออยู่หรือเปล่า
หนานซ่างจิ่นนี่แหละตัวดี เป็นพวกเจ้าเล่ห์เพทุบายตัวพ่อเลย