เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกคนในสำนักข้าเน้นไร้มารยาทแต่คุณภาพคับแก้ว
ไม่ได้เจอกันหลายวัน ความกังวลบนคิ้วของซ่งจวินเยี่ยนดูหนักอึ้งจนแก้ไม่ตก ต่างจากครั้งก่อนที่เจอหน้ากันราวฟ้ากับเหว
เดาว่าคงเหนื่อยจากการเตรียมงานแต่งงานนั่นแหละ
“องค์รัชทายาททรงอ่อนแอลงหรือเปล่าเพคะ?” หลินเสวียนทำน้ำเสียงตื่นเต้นราวกับค้นพบทวีปใหม่
ไม่เอาไหนจริง ๆ แค่จะแต่งงานกับองค์หญิงคนเดียวถึงกับหมดสภาพขนาดนี้
ถ้าเปลี่ยนไปแต่งกับผู้ชาย คงไม่ต้องลุกกันแล้วล่ะ
“ข้าเหนื่อยใจ ไม่ได้อ่อนแอ” ซ่งจวินเยี่ยนสวนกลับอย่างไม่สบอารมณ์
ที่เหนื่อยใจไม่ใช่เพราะแต่งงาน แต่เพราะคนที่กำลังจะแต่งด้วยไม่ใช่คนที่อยู่ในใจต่างหาก
“เหนื่อยใจอะไรกัน กำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วแท้ ๆ” หลินเสวียนพูดหยอกล้อเขาเหมือนคนสนิทคุ้นเคยโดยไม่เกรงใจสายตาของเสด็จแม่เขาเลย