กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จิตวิญญาณนักกิน ขาดของกินไม่ได้ แม้แต่กะละมังล้างเท้าก็เอามาใช้?
“หนานซ่างจิ่น เจ้าออกจะหล่อเหลาขนาดนี้ ไม่มีผู้ชายมาตามจีบบ้างหรือไง”
“เจ้าเคยคิดอยากจะมีความรักที่ตราตรึงใจกับผู้ชายบ้างไหม”
“ด้วยหุ่นของเจ้าแล้ว...”
“หุบปาก” ในที่สุดหนานซ่างจิ่นก็ทนไม่ไหว เขาใช้มือปิดปากนางไว้ “ตัดใจซะเถอะ ยังไงเจ้าก็ต้องไปแดนมนุษย์”
เดิมทีนางตั้งใจจะเกลี้ยกล่อมเขา แต่พอพูดไปพูดมากลับกลายเป็นเรื่องอื่นไปเสียได้
หลินเสวียน: “...” นี่นางพล่ามไปตั้งนานสรุปคือสีซอให้ควายฟังสินะ?
“ถ้าเจ้าไป ข้าจะมีของขวัญเซอร์ไพรส์ให้” เขาหลอกล่อให้นางไปทำเรื่องผิดกฎหมาย เอ้ย ต้องเรียกว่าหลอกให้นางไปแดนมนุษย์ต่างหาก
หลินเสวียนเริ่มสนใจขึ้นมา “เจ้าจะมีเซอร์ไพรส์อะไรให้ข้ากัน?”