กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นี่เจ้าเอาไฝบนหน้าไปผัดกับข้าวแล้วหรือไง?
วันรุ่งขึ้น
นอกลานบ้านของหลินเสวียน มีเงาคนหนึ่งชะโงกหน้าลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ เขาปีนข้ามกำแพงสูงหลายเมตรได้อย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะกระโดดลงมายืนบนพื้น
ยังไม่ทันได้หายใจให้หายเหนื่อย
ก็มีมือขาวผ่องข้างหนึ่งวางลงบนบ่าของเขา หลินเสวียนโผล่มาอย่างไร้สุ้มเสียง “แอบเข้ามาในลานบ้านของผู้หญิงแบบนี้ คิดจะทำเรื่องไม่ดีอะไรหรือ?”
จื่อหยวนตกใจจนหน้าซีดเผือด รีบยกมือขึ้นทำท่ายอมแพ้โดยอัตโนมัติ
“เปล่านะ ข้ามาหาคนต่างหาก”
เขายืนหันหลังให้หลินเสวียนอยู่ จึงไม่รู้ว่าคนที่พูดด้วยเป็นใคร
“หาใคร?”
จื่อหยวนเป็นคนพูดไม่เก่ง อธิบายหน้าตาคนที่ตามหาไม่ถูก เลยได้แต่ใช้มือประกอบ “ตัวไม่สูง เตี้ยกว่าข้า เอวก็หนา ขาก็สั้น”