เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าแค่อยากมีอะไรกับเจ้าเท่านั้น
ประมุขพรรคกระยาจกงั้นหรือ?
หลินเสวียนถึงกับพูดไม่ออก หมัดที่กำลังจะปล่อยออกไปแทบหยุดไม่ทัน เสิ่นฉางอันรีบจับมือนางไว้ “ใจเย็นก่อน”
เป็นประมุขพรรคกระยาจกก็เป็นไปสิ
ฟังดูเท่ไม่เบาเลยนี่นา ยังไงเขาก็ชอบอยู่แล้ว
“ไสหัวไปให้พ้น!” ตอนนี้นางกำลังโมโห ใครมาห้ามก็ไม่มีประโยชน์ทั้งนั้น
ไม่นาน เสียงตะโกนอันดังลั่นของอวี๋จือชูก็เรียกอี้สิงโจวมาถึง เขาผลักประตูใหญ่ที่แทบจะพังอยู่แล้วออก ก่อนจะเห็นภาพตรงหน้าประตู
เขาตกใจจนตาค้าง คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ชักเท้าที่เพิ่งก้าวออกไปกลับมา
ตั้งใจทำเป็นมองไม่เห็นแล้วเดินหนีไปเสีย
“เจ้าสำนัก จะหนีไปไหนเจ้าคะ?” หลินเสวียนจะยอมปล่อยให้เขาหนีไปได้อย่างไร นางยิ้มเต็มหน้า “ท่านเป็นคนมีน้ำใจ ช่วยเหลือคนอื่นเป็นประจำ เห็นทีคงไม่...”