กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จากนี้ไป ห้ามเจ้าไปจับหูคนอื่นอีก
“ยั่วด้วยเสน่ห์ ยั่วด้วยเสน่ห์งั้นเหรอ?” หลินเสวียนทวนคำสองรอบ
สีหน้าหนานซ่างจิ่นไม่มีแววล้อเล่นเลยสักนิด เขายังยุส่งต่อ “เชื่อข้าสิ ได้ผลกว่าวิธีไหน ๆ ทั้งนั้น”
“จริงเหรอ?” นางลากเสียงยาว พลางขยับเข้าไปหาเขาทีละก้าว
หนานซ่างจิ่นหุบยิ้มลง แล้วเป็นครั้งแรกที่หัวใจเต้นรัว
“ข้าเป็นเทพนะ เจ้าคิดจะทำอะไร?”
เพื่อล้างแค้นที่เขาผนึกระดับการบำเพ็ญของนาง หลินเสวียนยิ้มเยาะ “ไม่ต้องย้ำหรอกว่าเจ้าเป็นเทพ ข้ายังไม่เคยลองเลยว่ารสชาติของเทพเป็นยังไง”
“...เจ้าบังอาจ!” เขานึกเสียใจจนแทบอยากกัดลิ้นตัวเอง
จะไปล่วงเกินใครก็ได้ แต่อย่าไปล่วงเกินผู้หญิง สถานการณ์ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว