กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสี่ยวเซียวจื่อ กล้ามอกเจ้าใหญ่ขึ้นเยอะเลยนะ
ชายหนุ่มเหลือบมองเขา สีหน้ารังเกียจอย่างไม่คิดปิดบัง
“ว่าแล้วเชียวว่าเป็นเจ้ามังกรหื่น กลิ่นติดสัดของเจ้านี่อยู่ไกล 800 ลี้ยังได้กลิ่น ไม่อยู่ที่ชีพจรแห่งชีวิตแล้ววิ่งมาทำอะไรที่นี่?”
ไป๋หลงอยู่ที่ชีพจรแห่งชีวิตมาตลอดทั้งปี แทบไม่เคยออกไปไหน
วันนี้นึกครึ้มอะไรขึ้นมา ถึงได้โผล่มาถึงถิ่นของเขา
“ข้าคิดถึงเจ้าเลยมาหา ไม่ได้หรือไง?” ไป๋หลงเริ่มไม่พอใจ
ไม่ได้เจอกันมาหลายปี ไป๋หลงเลยขยับเข้าไปดูหน้าเขาใกล้ ๆ แล้วยังมือซนลูบกล้ามอกเขาอีก ก่อนจะเอ่ยชมพร้อมเดาะลิ้น
“เสี่ยวเซียวจื่อ กล้ามอกเจ้าใหญ่ขึ้นเยอะเลยนะ”
“เชื่อไหมว่าข้าจะสับมือเจ้าทิ้ง!” เย่เซียวขู่