กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จะเรียกอาจารย์เธอมาจ่าย หรือจะเอาตัวเองใช้หนี้
“กินสักคำไหม?”
พอเจียงเหนียนตามมาเจอ หลินเสวียนก็กำลังแทะน่องไก่อยู่ พอเห็นเขา เธอก็ใช้มือที่มันแผล็บยื่นน่องไก่อีกข้างให้
ส่วนมู่จื่อเฉินก็คอยปรนนิบัติเธอราวกับกำลังรับใช้บรรพบุรุษ
ทั้งยื่นผลไม้ให้ ทั้งถามไถ่เอาใจใส่ “เป็นไง? กินถูกใจไหม? ให้ช่วยปอกแอปเปิลไหม?”
“หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ ให้ด้วยนะ”
“ได้”
ตอนนี้มู่จื่อเฉินเหมือนแม่บ้านไม่มีผิด เขาตั้งอกตั้งใจปอกแอปเปิล สีหน้าไม่มีแววไม่เต็มใจเลยสักนิด
เห็นได้ชัดว่าทำด้วยความสมัครใจ
เจียงเหนียน “...” ทีใครทีมันจริง ๆ หมอนี่ก็มีวันนี้ด้วยเหรอ?