เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ศิษย์น้องหญิง เจ้าลบหลู่อาจารย์แล้วหรือ?
แบบนี้มันก็เท่ากับส่งคนไปเป็นตัวประกันไม่ใช่เหรอ
หลินเสวียนถามต่อว่า “แล้วพวกเจ้าล่ะ จะเลือกคนมาเรียนรู้ที่โลกบำเพ็ญเพียรด้วยไหม?”
ศิษย์สายตรงของเจ้าสำนักแต่ละคนก็มีอยู่ไม่กี่คนแท้ ๆ แต่เขากลับกล้าขอศิษย์สายตรงทีเดียวถึง 3 คน หน้าด้านขนาดนี้ กินกระเทียมมาหรือไง!
ถ้าจับคนพวกนี้ไว้เป็นตัวประกันได้ คนในโลกบำเพ็ญเพียรก็คงไม่กล้าทำอะไรพวกเขา
แบบนี้ฝ่ายเดียวก็จะมีอำนาจเหนือทุกคน
“ไม่ ๆ ๆ” เขาปฏิเสธติดกันถึงสามครั้ง ก่อนจะพูดจาเยาะเย้ยว่า “หลักสูตรของพวกเจ้าไม่มีประโยชน์อะไรเลย พวกเราจะไม่ส่งใครมาทั้งนั้น”
ไม่ใช่แค่ไม่ส่งคนมาเท่านั้น
เขายังจะกดพวกนี้ให้จมดิน ทำลายบรรยากาศและความฮึกเหิมของพวกเขาให้หมด
“ไม่ส่งคนมาเหรอ?” หลินเสวียนรู้สึกใจหนักอึ้ง เธอยกมุมปากขึ้นอย่างดูแคลน “แล้วทำไมพวกเราต้องไปที่นั่นด้วยล่ะ?”