กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เอาไปวางไว้ในส้วมให้มันคอยกินยุง
“ท่านประมุข?” สีหน้าของหยางเจวียนย่ำแย่ลงทันที หัวใจของเขาแทบสลาย
“ความรักมันจางหายกันได้ง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ?”
เพิ่งจะเจอกันไม่ถึงวัน จิตวิญญาณของท่านประมุขก็ถูกแม่นางนั่นพรากไปเสียแล้ว ถึงจะต้องแยกจากกันคนละทาง แต่ท่านก็ยังพะวักพะวงเป็นห่วงนางตลอดเวลา แล้วตัวเขาที่อยู่ข้าง ๆ ล่ะ ท่านเอาไปไว้ที่ไหน
เขาใช้มือเรียวยาวสัมผัสอุ้งเท้าสัตว์นั้นเบา ๆ พลางยิ้ม “เรื่องโดนตีน่ะเหรอ ข้าจะทุ่มสุดฝีมือเพื่อมอบความรักแบบจัดเต็มให้เจ้าเอง”
“งั้นไม่ต้องเลยดีกว่า”
“เอาของชิ้นนี้ไปคืนซะ อย่าปล่อยให้ใครเขาต้องมาได้รับความอยุติธรรม”
หยางเจวียนกอดกระสอบแน่น ปฏิเสธหัวชนฝา “ท่านประมุข ท่านกังวลเกินไปแล้ว นางไม่ได้เป็นคนขโมยมาเสียหน่อย”