กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่อหน้าคนเป็นสุภาพบุรุษ ลับหลังเล่นพิสดารกว่าใคร
รอจนทุกคนแยกย้ายกันไป โม่เป่ยเสวียนก็มองมือที่นางกำลังหดกลับ
เขาหยิบยาออกมาจากกระเป๋า แล้วปรับสีหน้าให้จริงจัง “เจ้าไม่รู้จักหลบหรือไง? ตอนเจ้าหลอกพวกเรา ไม่เห็นเจ้ายอมให้ตัวเองเสียเปรียบเลยนี่?”
หลอกคนกันเองได้อย่างไม่เกรงกลัว เจอคนนอกกลับหงอเหมือนแมว?
เก่งแต่ในบ้านแท้ ๆ!
“...” หลินเสวียนไม่อยากพูดอะไรแล้ว
จะหลบหรือไม่หลบไม่สำคัญ ลูกธนูที่ปักอยู่บนประตูต่างหากคือกุญแจสำคัญ ตั้งแต่ตอนที่เซียวเฟิงเยี่ยนเดินมาทางนี้ หนานซ่างจิ่นก็เตือนนางไว้แล้ว
นางจึงซ้อนแผนเข้าไป สิ่งที่นางต้องการคือลูกธนูของเขา
หลังจากทายาลวก ๆ แล้ว หลินเสวียนก็ดึงลูกธนูออกมาเก็บไว้อย่างระมัดระวัง