กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าไม่มีดอกท้อ มีแต่จะเด็ดดอกทิ้งเสียมากกว่า
หลังจากกลับมาที่สำนักพร้อมกับกู้หยุนถิง
“เจ้าแน่ใจนะว่าจะไม่ลองพิจารณาดูอีกสักนิด?” หลินเสวียนเดินไปหันกลับมามองไปตลอดทาง
กู้หยุนถิงทำหน้าตายราวกับมีใครไปติดหนี้เขาหลายล้าน “พิจารณาไปก็เท่านั้นล่ะ เจ้าไปเกลี้ยกล่อมอาจารย์ข้าให้ได้ก่อนเถอะ”
“เกลี้ยกล่อมเขาเหรอ? สู้ไปเกลี้ยกล่อมหมูสักตัวยังจะง่ายกว่าเลย”
เดิมทีนางตั้งใจจะไปหลบหน้าสักสองสามวันที่สำนักเสินซวีจนกว่าอาจารย์หลวงคนนั้นจะไสหัวไป แต่การจะไปสำนักคนอื่นยังไงก็ต้องขออนุญาตก่อน
นางจึงเลือกเจ้าคนซวยอย่างกู้หยุนถิงนี่แหละ
แต่เขากลับตัดสินใจเองไม่ได้ ต้องรอให้เฝ่ยจู๋หลิวเป็นคนอนุมัติ