กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บำเพ็ญเพียรในป่าเปลี่ยว หรือว่าแอบบำเพ็ญคู่กับใครอยู่?
“ข้าก็จะช่วยเขา เจ้าจะทำไม? ขวางหูขวางตามากนักหรือไง?”
นางหลับตาลง ไม่สนใจคำพูดของเขา เหมือนคนพ่นลมออกจากตูด
กู้หยุนถิงโกรธจนแทบบ้า ในที่สุดก็ตัดบทเดินหนีไป “ตามใจเจ้าเถอะ ถึงยังไงเขาก็ต้องตายอยู่ดี แค่ช้าหรือเร็วเท่านั้น”
เขาไม่เชื่อหรอกว่านางจะมีวิเศษยาอะไรมาชุบชีวิตหนิงซื่อที่กำลังจะเข้าโลงได้
สุดท้ายทั้งสองก็แยกจากกันไปแบบไม่กินเส้น
รอบข้างเงียบเหงาเปลี่ยวร้าง หลินเสวียนเริ่มนึกเสียใจที่วู่วามจนไล่เขาไป นางน่ะเป็นพวกหลงทิศ เดินออกจากสำนักปุ๊บก็หาทางกลับไม่เจอ
แถมยังมีเสียงนกร้องแปลก ๆ ดังแว่วมาเป็นระยะ