เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใบหน้าแบบนี้ต่างหากที่ดูมีเจตนาไม่ดี
มาอีกแล้ว ตัวใหญ่จากแดนมนุษย์
“วางใจเถอะ ได้บทเรียนจากครั้งก่อนแล้ว ชาตินี้เจ้าคงไม่มีวันได้เจอข้าที่แดนมนุษย์หรอก” หลินเสวียนหัวเราะเยาะ พลางยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ
ในโลกบำเพ็ญเพียรมีแต่หนุ่มหล่อหุ่นดีทั้งนั้น ข้าไม่จำเป็นต้องหาเรื่องใส่ตัวไปเป็นผู้ร้ายที่ถูกทางการตามจับในแดนมนุษย์อีกหรอก ไม่อยากกลับไปลิ้มรสชีวิตในคุกใต้ดินแล้ว
“เจ้า...” เด็กหนุ่มโมโหควันออกหู
ไป๋หลงมัวแต่สนใจงูยักษ์ตัวนั้น จึงเอาแต่ส่งเสียงรบเร้าข้างหูหลินเสวียนไม่หยุด “จะเจ้าอะไรอีกล่ะ ยกงูยักษ์ตัวนั้นให้ข้าเถอะ ข้าจะให้ของที่ล้ำค่ายิ่งกว่ามันเป็นการแลกเปลี่ยน”
“ของอะไร?” เด็กหนุ่มไม่เชื่อหรอกว่านางจะมีของล้ำค่าอะไร
เสื้อผ้าที่นางสวมไม่ได้ดูซอมซ่อก็จริง แต่ก็ไม่เหมือนคนมีเงินอยู่ดี