กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โคลนก็คือโคลน ต่อให้พยุงยังไงก็เป็นโคลนอยู่ดี
พูดจบ หลินเสวียนก็ทำท่าจะก้าวเท้าออกไป หนีจากที่วุ่นวายนี่ให้พ้น
“กล้าก้าวออกไปแม้แต่ก้าวเดียว ข้าจะหักขาเจ้า!” หนานซ่างจิ่นโกรธจนแทบคลั่ง เขาไปเจอตัวประหลาดแบบนี้มาได้ยังไงกัน
ซวยไปสามชาติจริง ๆ!
“อ๋อ” หลินเสวียนตอบเสียงเรียบ แล้วก้าวเท้าออกไปข้างหนึ่ง ก่อนจะหดกลับมา ทำซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายรอบ
นางตั้งใจยั่วโมโหหนานซ่างจิ่นชัด ๆ
ปากก็ยังยั่วไม่เลิก “อุ๊ย ข้าก้าวออกไปอีกก้าวแล้วนะ แล้วก็หดกลับมาอีกแล้ว ข้าก้าวออกไปอีก...”
หนานซ่างจิ่นข่มใจไม่ให้ลงไม้ลงมือ สุดท้ายก็จำใจปรากฏตัวมาเถียงกับนาง ในเมื่อขู่กันไม่ได้ เขาก็ต้องใช้กลคนงามแทน