กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถ้าเขาตื่น พวกเจ้าตายหมดแน่
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมข้าปลิวอีกแล้ว?”
วินาทีต่อมา เสิ่นฉางอันก็กระแทกเข้ากับตัวงูยักษ์ ร่างทั้งร่างแนบติดอยู่บนเกล็ดงูตั้งนาน ก่อนจะค่อย ๆ ไหลแปะลงมาเหมือนแป้งเปียก
งูยักษ์ตัวนั้นรู้ความ มันแลบลิ้นเลียเสิ่นฉางอัน น้ำลายไหลย้อย ดูท่าเขากำลังจะตายคาปากงูเสียแล้ว
หลินเสวียนมองจนตาค้างอ้าปากหวอ
นางรีบหยิบท่อนไม้แห้งข้างเท้ายัดใส่ปากงูยักษ์ทันที “ผูกด้ายแดงกันแล้ว เขาเป็นคู่ของเจ้านะ กินไม่ได้”
กินเขาไป เจ้าก็ต้องอยู่เป็นม่ายสิ
งูยักษ์จ้องมองนางอย่างไม่ไยดี ก่อนจะเบือนหน้าไปอย่างหยิ่ง ๆ กัดด้ายแดงขาด แล้วถุยใส่หน้านางโดยที่หลินเสวียนยังไม่ทันตั้งตัว
น้ำลายเต็มหน้านางไปหมด