กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าสัตว์ร้าย ทำไมไม่มานอนกับข้าล่ะ?
ดูเหมือนว่าทุกคนกำลังเตรียมตัวจะกลับสำนักใครสำนักมัน ไปหาเตียงนอนของตัวเองกันแล้ว
แต่เฝ่ยจู๋หลิวกลับไม่ยอม เลยหันไปคุยกับหนิงซื่อเรื่องข้อตกลงของพวกเขา “หนิงเชวียเต๋อ เจ้าบอกเองนะว่าจะอาศัยจังหวะที่ออกฝึกประสบการณ์คราวนี้แวะผ่านพงไพรสัตว์จันทราน่ะ”
พูดจบเขาก็ชี้ไปทางหลินเสวียน สายตาเต็มไปด้วยความตัดพ้อ
“ต้องให้ได้จับเจ้าสัตว์ร้ายสักตัวมาเป็นสัตว์พิทักษ์สำนักให้ข้าสิ”
สัตว์ร้ายงั้นรึ? เห็นท่าทางคนพูดแล้ว รู้เลยว่าคนผู้นี้คงไม่เคยโดนจัดหนักมาก่อน
หลินเสวียนสัมผัสได้ว่ากำไลที่ข้อมือแผ่ไอสังหารรุนแรงออกมา ในฐานะคนที่รู้ดีที่สุด นางเข้าใจความรู้สึกของไป๋หลงในตอนนี้เลย
ถ้าไม่ใช่เพราะออกมาไม่ได้ คงได้ฟาดหางใส่หน้าคนพูดไปแล้ว