กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ของของข้า ให้หมากินยังดีกว่าให้เจ้ากิน
นอกจากชายวัยกลางคนแล้ว รอบ ๆ ยังมีกลิ่นอายพลังที่น่ากลัวซ่อนอยู่ด้วย
ในบรรดาคนจากห้าสำนักใหญ่ที่มาครั้งนี้ คนเดียวที่พอจะเจรจากับอีกฝ่ายได้
ก็คือฉู่หรง ศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักจิ่วหยวน
เขาถามด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ “เจ้าถึงกับไปรวมหัวกับคนจากแดนมารเลยหรือ?”
“ไม่ใช่รวมหัว แต่เป็นการร่วมมือกัน ห้าสำนักใหญ่ในโลกบำเพ็ญเพียรของพวกเจ้าควรเปลี่ยนคนได้แล้ว เอาแต่ยึดที่ไว้ ไม่เห็นทำประโยชน์อะไรสักอย่าง”
ฉินจือแค่นหัวเราะเย็น
“เจ้าอยากถูกสังหารหรือ?” ฉู่หรงมองท่าทางใจเย็นของเขา เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่สนผลที่จะตามมาแล้ว ยังไงก็จะขังพวกเขาไว้ให้ได้