กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ก่อนเข้าสำนักจิ่วหยวน นางก็เป็นคนหนีภัยอดอยากมาก่อน
“อาจารย์ตั้งใจให้ข้าออกมาจริง ๆ ศิษย์พี่ไม่พอใจหรือไง?”
หลินเสวียนเงยหน้าขึ้นสบตาเฟิ่งหมิงที่มองนางอย่างหงุดหงิด
เขาไม่พอใจก็ทำอะไรไม่ได้หรอก ถ้าเก่งจริงก็ไปชนกับหนิงซื่อตรง ๆ สิ
เฟิ่งหมิงหัวเราะเยาะ “ในเมื่ออาจารย์ฝากเจ้าไว้ให้ข้าคอยดูแล ข้าก็มีสิทธิ์ลงโทษเจ้า เจ้าจะมาขัดขืนไม่ได้!”
ถ้าไม่ลงโทษนางสักหน่อย คราวหน้าคงกล้าแอบหนีไปเที่ยวอีก
ทำเอาพวกเขาเสียเวลาเปล่า ๆ
“อะไร จะเอาศพข้าไปทิ้งกลางป่าหรือไง?” หลินเสวียนบุ้ยปาก
“ข้าไม่ฆ่าสัตว์” เฟิ่งหมิงเม้มปากบาง ก่อนโบกมือเรียกซ่งจื่อชิง “เก็บของในกระสอบขาด ๆ ของนางมาให้หมด”