กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่สิ พวกคลั่งรักไร้ศักดิ์ศรีน่ะ ไม่มีใครเอาอกเอาใจเก่งเท่าศิษย์พี่ข้าหรอก
“ศิษย์พี่หาเส้นด้ายมาให้ข้าดึงต่อหรือไง?” หลินเสวียนมองเขาด้วยแววตาจริงใจ
รับรองว่ากางเกงในก็จะดึงไปด้วย
จะได้ลองดูว่าลมพัดผ่านกางเกงในแล้วเย็นวาบแค่ไหน
“ถึงแล้ว” โม่เป่ยเสวียนเร่งให้เธอลงไป
เขากลัวว่าถ้าอยู่ต่ออีกวินาที ความหงุดหงิดที่สะสมมาทั้งชีวิตจะระเบิดใส่เธอหมด
พอเธอกระโดดลงจากกระบี่ โม่เป่ยเสวียนก็หวืด! หายวับไปทันที
หน้าสำนักหมิงอวี้ ซ่งจื่อชิงยืนรอมานานแล้ว พอเห็นเธอก็รีบเข้ามากอดเต็มแรง แต่หลินเสวียนไหวตัวทัน
เธอเลยจับเขาทุ่มข้ามไหล่เป็นของขวัญต้อนรับ