กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วิชาบังคับว่าด้วยการแย่งอาหารจากปากศิษย์พี่!
บรรดาเจ้าสำนักกำลังยืนสังเกตการณ์เขตอาคม ส่วนหลินเสวียนที่ว่างงานอยู่ก็นึกสนุก เธอตรงดิ่งเข้าไปหาเสิ่นฉางอันแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ “เสี่ยวฉางอัน”
เสิ่นฉางอันรีบเอามือป้องหน้าอกตัวเองไว้ทันที พร้อมส่งสายตาเหมือนมองคนโรคจิต
“ข้าไม่ยอมเด็ดขาด!”
หลินเสวียนถึงกับชะงัก เธอพยายามฉีกยิ้มใจดีที่สุด “เจ้ามองข้าเป็นคนยังไงเนี่ย? ข้าดูเหมือนคนแบบนั้นเหรอ?”
ดูหุ่นบาง ๆ ของเขาซิ ขืนเล่นแรงหน่อยมีหวังได้พังพาบพอดี
เธอแอบเบ้ปากด้วยความรังเกียจ
“ก็เมื่อกี้เจ้ายังมาแตะเอวข้าอยู่เลย...”
หลินเสวียน: “...” พูดความจริงออกมาทำไมเนี่ย!