กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนอื่นกินข้าวแปดชาม ส่วนเจ้ามันโจ๊กสิบชาม
หลินเสวียนตาค้างเมื่อเห็นการกวาดเรียบของเขา เธอเหมือนนึกอะไรออก “เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้กินเองทั้งหมดน่ะ?”
ความวิปริตในแววตาของเขา ไม่เคยรอดสายตาเธอไปได้เลย คนคนนี้คงอ้างชื่อศิษย์น้องชายแล้วแอบเก็บไว้คนเดียวแน่ ๆ
กะว่าพอดึกดื่นเงียบสงัดเมื่อไหร่ ค่อยเอามาฟื้นฟูสมรรถภาพ
เสิ่นฉางอันทำสีหน้าจริงจังแล้วพูดขึ้น “อย่ามาใส่ร้ายข้าเชียวนะ ข้าไม่ได้ไตเสื่อมสักหน่อย จะกินไอ้ของพรรค์นี้ไปทำไม?”
ต่อให้เขากินจริง ๆ มีหรือจะยอมรับออกมาต่อหน้าคนเยอะแยะ
หลินเสวียนเงียบไป
คำพูดของเขาฟังดูไร้ช่องโหว่ จนปล่อยให้เขาตบตาไปได้จริง ๆ