เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คืนชีพมาเถอะ เหล่าข้าทาสบริวารของข้า
“เชิญพวกท่านทำธุระกันต่อเลยนะ ถือว่าข้าไม่มีตัวตนอยู่ตรงนี้แล้วกัน” หลินเสวียนยิ้มเจื่อน
ประกายเย็นเยียบจากกระบี่วาววับ ดูราวกับว่าวินาทีถัดมามันจะฟันเอาชีวิตหมา ๆ ของนางทิ้ง
ความน่าเกรงขามของมันยังคงมีอยู่จริง ๆ
หลินเสวียนมองรูปปั้นของหนานซ่างจิ่นด้วยความรู้สึกไม่สบอารมณ์ นางจึงยื่นมือไปตบเข้าที่หัวรูปปั้นฉาดใหญ่ แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
เพราะรูปปั้นเก่าแก่มานาน หัวของมันจึงหลุดกระเด็นออกมาทั้งยวง
ดันกลิ้งไปหยุดอยู่แทบเท้าของหนานซ่างจิ่นพอดี
เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์กะทันหันเช่นนี้ นางก็หน้าถอดสี รีบคว้าหัวอันทรงเกียรติของหนานซ่างจิ่นขึ้นมาแล้วจับประกอบกลับเข้าไปดื้อ ๆ
“เอ่อ... ใส่กลับที่เดิมให้แล้วนะ รูปปั้นหล่อเหลาสง่างามของท่านน่ะ”