กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พี่สาวชอบนักล่ะ ท่าทางจองหองอวดดีของเจ้าในตอนนี้
“อาจารย์เขาทำแปดเปื้อนเจ้าแล้วรึ?” หลินเสวียนดวงตาเป็นประกาย
มองปราดเดียวก็รู้ว่าอาจารย์มีแววเป็นฝ่ายรุก
ส่วนมู่เหอเหมือนแมวที่โดนเหยียบหาง ร่างกายเต็มไปด้วยหนาม “แปดเปื้อนอะไรกัน? ถ้าเขากล้าทำแบบนั้นกับข้า ข้าจะสั่งให้เขากลายเป็นคนไร้ลูกสืบสกุลให้ดู!”
ต่างก็เป็นผู้ชายปกติทั้งคู่ จะเรียกว่าแปดเปื้อนได้ยังไง?
อีกอย่าง เขาก็ไม่แน่เสมอไปว่าจะสู้หนิงซื่อไม่ได้ ถึงขนาดกล้ามาทำแบบนั้นกับเขา
รอดูตอนโดนตัดตอนสืบสกุลเถอะ
นางจ้องมู่เหอนิ่ง ๆ นึกทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าอย่างนั้นที่ท่านลอบส่งสายตาหวานให้อาจารย์ข้าหมายความว่ายังไง? ท่านเป็นโรคจิตหรือไง”
ไหนจะลอบส่งสายตา ไหนจะสื่อรักผ่านสายตาอีก