กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉันก็เป็นผู้ต้องหาที่ถูกประกาศจับเหมือนกันนะ ไม่หนีก็รอตายสิ!
“จับกุมผู้ต้องหา ใครขัดขวางถือเป็นโทษตายสถานเดียว”
ระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกันอย่างออกรส ก็มีกลุ่มองครักษ์ติดอาวุธครบมือพุ่งเข้ามา คนที่นำหน้ามาใช้สายตาคมกริบกวาดมองไปทั่ว
ทว่าพอสายตาของเขาเลื่อนมาหยุดอยู่ที่เสิ่นฉางอัน สีหน้าที่เคยเคร่งขรึมก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยน ราวกับคุณย่าที่กำลังมองหลานชายสุดที่รัก
“คุณชายเสิ่น” เขาประสานมือคารวะ
เสิ่นฉางอันขมวดคิ้วมุ่น “ท่านแม่ทัพฉิน ผู้ต้องหาอะไรหรือ?”
ฉินหมิงนึกอะไรขึ้นได้ สีหน้าดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย “ผู้ต้องหาจากคุกหลวงน่ะ คนจากแดนมารที่เคยสร้างความวุ่นวายในเมืองอู๋เฉิงคราวที่แล้วมันหนีไปได้”
คราวที่แล้วมันก่อเรื่องจนเมืองอู๋เฉิงปั่นป่วนไปหมด