กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้านี่แหละเชี่ยวชาญงานขาวดำทุกรูปแบบ
“ข้านี่แหละเชี่ยวชาญงานขาวดำทุกรูปแบบ ศิษย์พี่อยากให้ข้าเป่าให้สักเพลงไหมล่ะ?” หลินเสวียนยืดอกพูดด้วยความภาคภูมิใจสุด ๆ
สมัยก่อน นางเคยผ่านงานศพมาแล้วไม่รู้ตั้งกี่งาน
เชี่ยวชาญมานานแล้วว่าต้องเป่าปี่สั่วน่าอย่างไร ถึงจะส่งคนไปสุขคติได้สมบูรณ์แบบ
โม่เป่ยเสวียนถอยหลังหนึ่งก้าว ใบหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ
“ไม่ต้องเลย เอาไว้ไปเป่าให้อาจารย์คนเก่าของเจ้าเถอะ เขาชอบแนวเดียวกับเจ้าเป๊ะเลย”
หลินเสวียนไม่ได้มีความเจียมตัวเลยสักนิด นางยังตามตื๊อเขาไม่เลิก “ศิษย์พี่ อย่าเขินไปหน่อยเลย ข้าเป่าเพราะจะตายไป”
“ไสหัวไป”